Camerabewaking over een heel bedrijventerrein, zonder dat er een meter grond open ging
Op dit bedrijventerrein staan de camera’s bij losse panden, verspreid over het terrein. Er is geen kabel getrokken om ze aan elkaar te knopen. De beelden gaan door de lucht, over een eigen draadloos traject van 300 Mbit dat los staat van de wifi waar het personeel op werkt. Hieronder lees je waarom dat hier de handigste route was en waar je bij zo’n opzet op moet letten.
De dome op de mast
Eigen foto van deze klus. Van 2018 is verder weinig beeld bewaard gebleven, dus we laten hier liever één echte foto zien dan een stapel plaatjes van ergens anders.

Wat hier is aangelegd
Dit project is van 2018. Hieronder staat alleen wat we zelf hebben neergezet. Van de montage is nog één eigen foto bewaard gebleven.
Losse panden, één beeld, en graven dat niemand wilde
Camerabewaking op een bedrijventerrein loopt meestal stuk op de afstand. Elk pand heeft wel een eigen netwerk, maar zodra je de beelden van meerdere panden bij elkaar wilt hebben, moet er iets van pand naar pand. Met een kabel betekent dat graven: over grond die van iemand anders is, langs leidingen waarvan niemand meer precies weet waar ze liggen, en met een terrein dat een tijd open ligt.
Daar kwam bij dat het niet om één eigenaar ging. Meerdere bedrijven op hetzelfde terrein wilden zicht op dezelfde plekken: de in- en uitrit, de buitenopslag, de plek waar ’s avonds niemand meer hoort te zijn. Voor iedereen apart een eigen systeem bouwen zou drie keer hetzelfde werk zijn.
We hebben het daarom omgedraaid: eerst de verbinding over het terrein regelen, en daarna pas de camera’s eraan hangen.
Een eigen draadloos pad, naast de wifi van de bedrijven
Tussen de panden staan zenders die elkaar rechtstreeks zien. Daarover loopt een verbinding van 300 Mbit. Dat is geen wifi zoals op een laptop, want die zenders staan op een hoge band die voor dit soort vaste punt-naar-punt-verbindingen is bedoeld. Ze werken op een andere frequentie dan de wifi in de kantoren, dus het camerabeeld en het kantoorverkeer zitten elkaar niet in de weg.
Dat verschil telt hier zwaar. Camerabeeld stopt nooit: het loopt de hele dag door, alle camera’s tegelijk. Als je dat door hetzelfde netwerk duwt als de mail en de kassa van de bedrijven, merkt iedereen het. Nu heeft het camerabeeld zijn eigen weg en blijft de rest daarvan af.
Bij zo’n draadloos traject zit het werk in het uitzoeken vooraf. Kan de ene zender de andere echt zien, of staat er over twee jaar een loods tussen. Hoe staat het dak erbij, en waar komt de stroom vandaan. Zodra dat klopt, is de rest voorspelbaar: een pand erbij is een zender erbij, en niemand hoeft het asfalt open te breken.
De vraag is niet of het draadloos kan. De vraag is of die twee punten elkaar over tien jaar nog steeds zien.
300 Mbit door de lucht, zodat er geen sleuf open hoefde
De panden op dit terrein staan te ver uit elkaar voor een kabeltje tussen de meterkasten. Daar staat tegenover dat graven over een terrein met meerdere eigenaren altijd meer werk is dan het lijkt. We hebben de beelden daarom over een draadloos traject laten lopen, met een capaciteit van 300 Mbit.
Dat traject staat op een eigen frequentie, los van de wifi waar de bedrijven zelf op werken. Zo houden de camerabeelden hun eigen weg en merkt niemand op kantoor er iets van.
De camera’s zelf krijgen stroom en data over één netwerkkabel, dus per camera hoeft er maar één draadje naartoe. Op een terrein waar je toch al hoog en op lastige plekken werkt, scheelt dat elke keer een halve dag.
Waar we bij een draadloos traject altijd naar kijken
Dit project draait vooral om de verbinding. Deze punten lopen we bij elk terrein na, ook bij jou.
Meer over dit soort klussen
Ook panden die te ver uit elkaar staan voor een kabel?
Vertel waar de panden staan en wat je wilt zien, dan kijken we of een draadloos traject hier past. We komen langs, meten ter plekke en zeggen het eerlijk als graven toch de betere route is.
Plan een adviesgesprek →Vertel ons kort wat je zoekt. Wij kijken mee en maken een offerte die past bij je situatie.


