29 camera’s op een schoollocatie, en de afspraken die er net zo hard bij horen
Op deze locatie in het openbaar onderwijs hangen 29 camera’s. Ze kijken op de gevels, de ingangen en de buitenruimte, nemen op naar een centrale opslagserver in het pand en zijn vanaf meerdere plekken terug te kijken. De camera’s zijn in de kleur van de gevel gespoten, zodat ze niet het eerste zijn wat een bezoeker ziet. De techniek was het kleinste deel van dit project. Het meeste werk zat in de afspraken: wat mag je op een schoolterrein filmen, en wie gaat daarover.
Hoe de camera’s aan het gebouw zitten
Eigen foto’s uit dit dossier. Ze laten de afwerking zien, niet het hele terrein.
Wat er op deze schoollocatie is neergezet
Dit project komt uit 2018. We hebben er twee eigen foto’s van bewaard. Beelden die in het oude dossier onder meerdere projecten tegelijk hingen, laten we weg.
Overdag loopt er een dorp rond, ’s avonds staat het gebouw leeg
Een school heeft eigenlijk twee beveiligingsvragen die niets met elkaar te maken hebben. Overdag gaat het om drukte: honderden mensen die in- en uitlopen, een fietsenstalling die vol staat, een zij-ingang waar wel eens wat gebeurt. Daar wil je overzicht, en wil je achteraf kunnen zien wie waar was.
Na sluitingstijd kantelt dat. Dan staat er een leeg gebouw met veel glas, en gaat het om insluiping en vernieling. Andere plekken, andere uren, andere beelden.
Met 29 vaste camera’s dek je allebei die situaties af, mits je van tevoren bedenkt welke camera bij welke vraag hoort. Dat betekent het terrein aflopen met de mensen die er elke dag werken, want zij weten waar het wringt. Niet de plattegrond.
Vier dingen liggen vast voordat er ook maar één camera hangt
Ten eerste: schrijf op waarvoor de camera’s er zijn. “Veiligheid” is te ruim om iets mee te kunnen. Vernieling bij de fietsenstalling, insluiping na schooltijd, overlast bij de zij-ingang: daar kun je een camerastandpunt op richten, en daar kun je later ook op terugkijken. Dat doel bepaalt meteen hoe lang je beelden nodig hebt.
Ten tweede: geen camera’s in lokalen, kleedruimtes en toiletten. Daar wordt geleerd en omgekleed, en daar hoort geen camera. Ook niet tijdelijk na een incident. Die grens ligt hard, en het is goed om hem één keer op te schrijven zodat er later geen discussie over komt.
Ten derde: maskeren tot de erfgrens. Wat buiten het terrein ligt, halen we uit beeld. De stoep, de weg ervoor en de tuinen van de buren zijn niet van de school. In de camera zelf leg je daar een masker overheen, zodat het ook niet wordt opgenomen. Een camera die net over het hek meekijkt, is achteraf een vervelend gesprek.
Ten vierde: de medezeggenschapsraad moet ermee instemmen. Cameratoezicht raakt personeel en leerlingen, en de raad gaat daarover. Plan dat vroeg in, want het is het moment waarop alle afspraken scherp worden. Daarna volgt de rest vanzelf: een bordje bij elke ingang, een stuk in de schoolgids, en een vastgelegd rijtje van wie er mag kijken.
Op een plek waar kinderen de hele dag zijn, is de vraag wat je niet filmt net zo belangrijk als de vraag wat je wel filmt.
Waar we bij een school altijd naar kijken
Techniek en afspraken lopen bij een school door elkaar heen. Dit zijn de punten die we standaard langsgaan.
Meer over camerabewaking in het onderwijs
Speelt dit op jullie school ook?
We komen langs, lopen het terrein af met de mensen die er werken en schrijven op wat er nodig is en wat er gerust kan blijven liggen. Het verhaal richting de medezeggenschapsraad helpen we opstellen. Daar zit verder niets aan vast.
Plan een adviesgesprek →Vertel ons kort wat je zoekt. Wij kijken mee en maken een offerte die past bij je situatie.
