Camerabeveiliging op evenementen: wat je vooraf regelt

Waar hang je ze, en waarom niet overal?

Op de plekken waar mensen samenkomen en waar het knelt: de ingang, de bar, de uitgang en de route naar het parkeerterrein. Dat laatste wordt bijna altijd vergeten, terwijl de meeste incidenten op een evenement niet op het terrein gebeuren maar op de weg ernaartoe of ervandaan. Bij een festival zetten we camera’s op mobiele masten met zicht op ingang, podium en parkeerterrein.

Wat wij afraden is alles willen dekken. Een terrein volhangen levert veel beeld op en weinig overzicht; wie meekijkt raakt de draad kwijt. Liever zes camera’s op de plekken die ertoe doen dan twintig waar niemand naar kijkt.

Wat wil de gemeente weten?

Dat hangt af van de gemeente, en dat is precies waarom je het vroeg vraagt. Bij een evenementenvergunning wordt vaak gevraagd hoe je toezicht regelt, en camera’s kunnen daar onderdeel van zijn. Soms wil de gemeente meekijken, soms juist uitdrukkelijk niet.

Wat wij in de praktijk zien: de techniek is binnen een week geregeld, de afspraken niet. Bij de kermis in Blaricum ging het beeld live naar meerdere meldkamers tegelijk, en dat was vooraf vastgelegd: wie kijkt, wanneer, en wie mag ingrijpen. Dat is het echte werk.

Hoe weet het publiek dat er gefilmd wordt?

Met borden bij elke ingang, en met een regel in de huisregels op je website of op het toegangsbewijs. Mensen moeten het kunnen weten vóórdat ze het terrein opkomen, niet als ze er al staan.

Dat is bij een evenement makkelijker te regelen dan bij een vast terrein, want er is toch al een ingang met bebording en er zijn toch al huisregels. Het kost je een regel tekst en een paar borden, en het is het verschil tussen toezicht en heimelijk observeren.

Wie kijkt er live mee?

Dat is een keuze die je vooraf maakt, en ze bepaalt de hele opzet. Alleen opnemen voor achteraf is het eenvoudigst en het goedkoopst. Live meekijken vraagt een verbinding, iemand die kijkt, en afspraken over wat diegene doet als hij iets ziet. Bij Almere 30 Jaar werden de draadloze camera’s uitgelezen vanuit een mobiele meldkamer van 2,5 m2.

Dat laatste wordt onderschat. Een scherm zonder iemand ernaast is een dure lamp. Wij vragen daarom altijd: wie zit er achter, hoe lang, en wie belt hij als er iets is? Als daar geen antwoord op komt, is opnemen zonder meekijken een eerlijker keuze.

Wat gebeurt er met de beelden na afloop?

Die gaan mee of worden gewist, en dat spreekt je vooraf af. Standaard bewaren wij niets langer dan nodig; loopt er een incident, dan zetten wij dat fragment apart met datum en tijd zodat het bruikbaar blijft voor een aangifte. Rond het stadion van Ajax leidden beelden van tijdelijke camera’s eerder tot 22 aanhoudingen wegens vuurwerk.

Zeg dat wel vóórdat de opstelling wordt opgehaald. Achteraf terughalen van een gewiste schijf lukt zelden, en dan heb je alle moeite van de opbouw gedaan voor beeld dat er niet meer is. Het is een e-mail van drie regels en het is precies het moment waarop niemand eraan denkt. Bij gehuurde camerasets voor een festival zetten wij alles op, richten we de camera’s en halen we ze weer op.

Werkt slimme detectie op een druk terrein?

Beperkt, en dat is eerlijker dan wat je meestal hoort. Persoonsherkenning werkt uitstekend op een leeg terrein ’s nachts en veel minder als er duizend mensen door elkaar lopen. Voor de drukte zelf zijn er wel functies die tellen hoeveel mensen er passeren, en dat is bruikbaar voor de doorstroming.

Waar het wél zinvol is: de uren dat het terrein leeg staat. De nacht vóór het evenement, als de opbouw er staat en er niemand hoort te zijn, is precies het moment waarop detectie zijn werk doet. Daar zetten wij hem dan ook op scherp.