Cat5e haalt 1 Gbit/s over de volle honderd meter. Voor de meeste camera’s is dat ruim voldoende: een 4K-camerastroom blijft ver onder die grens. Cat6 haalt dezelfde 1 Gbit/s met meer marge en minder storingsgevoeligheid, en tot ongeveer 55 meter zelfs 10 Gbit/s. Dat is onze standaard voor bedrijfsnetwerken.

Cat6a haalt 10 Gbit/s over de volle honderd meter en is zwaarder afgeschermd — zinvol waar veel apparatuur bij elkaar zit of waar het netwerk flink moet meegroeien. Cat7 voegt daar nog extra afscherming aan toe voor storingsgevoelige omgevingen; vaak is dat overbodig, en dat zeggen we dan ook gewoon. Glasvezel stuurt data met licht in plaats van via koper: honderden meters tot kilometers, ongevoelig voor elektrische storing en bliksem.

Waar wij niet over onderhandelen is het materiaal: uitsluitend gekeurde volkoperkabel, de oranje Dätwyler-klasse, nooit de aluminiumvarianten uit de bouwmarkt. Meer daarover lees je op netwerk en bekabeling.

Er zijn drie veelgebruikte klassen. PoE levert ongeveer 15,4 watt per poort, waarvan zo’n 12,95 watt bij het apparaat aankomt. PoE+ levert 30 watt per poort, ongeveer 25,5 watt bij het apparaat. PoE++ gaat tot 60 of zelfs 100 watt per poort, nodig voor zwaardere apparatuur zoals verwarmde PTZ-camera’s of grote schermen. Het verschil tussen wat de switch levert en wat er aankomt is verlies in de kabel — en dat verlies loopt op met de lengte en met een slechtere geleider.

Daar zit meteen de tweede valkuil: een switch heeft niet alleen een maximum per poort, maar ook een totaalbudget voor alle poorten samen. Acht camera’s die overdag 8 watt trekken passen prima op een switch met 65 watt budget. Maar ’s nachts, als de infraroodverlichting van elke camera aangaat, kan dat oplopen naar 12 watt per stuk — en dan vraagt hetzelfde stel camera’s ineens zo’n 96 watt. Het gevolg is dat de switch poorten uitschakelt, precies op het moment dat je de camera’s nodig hebt.

Daarom rekent CameraInstallatie.nl het PoE-budget altijd op de nachtstand door, niet op de dagstand. Datzelfde geldt voor een intercom met verwarming of een toegangsdeur met een motorslot: het piekvermogen telt, niet het gemiddelde.

Een VLAN is een logisch gescheiden netwerk binnen dezelfde fysieke infrastructuur. In de praktijk richten we dat in als genummerde segmenten: kantoor, camera’s, wifi en beveiliging elk in hun eigen VLAN. Ze lopen over dezelfde kabel en dezelfde switch, maar zien elkaar niet — behalve daar waar wij bewust een doorgang maken.

Dat is om te beginnen een beveiligingsmaatregel. Een camera is een computertje met een netwerkaansluiting; die hoort niet bij je boekhouding te kunnen. Andersom hoort een laptop op het gastennetwerk nooit bij de besturing van een poort of een slot te komen. Door de segmenten te scheiden blijft een probleem in het ene deel ook echt in dat deel.

Er is ook een praktische winst. Camerabeeld is een constante, zware stroom data; die hoort niet door hetzelfde segment te banjeren als het printverkeer op kantoor. En bij beheer is het overzichtelijker: je weet welk apparaat waar hoort, en welk verkeer waar thuishoort. CameraInstallatie.nl tekent dat vooraf uit — welke kasten, welke switches, welke uplinks — zodat het ook klopt als er later wordt uitgebreid.

Een NVR is een kastje met een vast aantal camerapoorten en schijven erin. Aanzetten, camera’s eraan, klaar. Het is betrouwbaar, overzichtelijk en er is niets te beheren behalve een firmware-update. De beperking zit in de naam: het aantal kanalen ligt vast, en de recorder werkt het prettigst met camera’s die bij hetzelfde platform horen.

Een VMS is videomanagementsoftware die op een server draait. Je koopt per camera een licentie en groeit daarmee mee zolang de server het aankan. Meerdere gebouwen komen samen in één gebruikersscherm, je regelt per medewerker welke camera’s en welke functies zichtbaar zijn, en het systeem laat zich koppelen aan toegangscontrole, alarm en kentekenherkenning. Een systeem als Nx Witness werkt bovendien met camera’s van verschillende fabrikanten door elkaar, wat handig is als er al apparatuur hangt.

De grens ligt niet bij een vast aantal camera’s, maar bij de vraag of er meerdere locaties, meerdere gebruikersrollen of koppelingen met andere systemen in het spel zijn. Wat bij ons niet verschuift: er is geen abonnement. Het systeem is van de klant, de licentie hoort erbij, en de beelden staan op de eigen apparatuur.

De rekensom begint bij de bitrate: hoeveel data een camera per seconde produceert. Een 4K-camera met moderne compressie zit rond de 8 Mbit/s. Dat is ongeveer 1 megabyte per seconde, dus zo’n 3,6 GB per uur en ruim 86 GB per etmaal voor één camera die continu opneemt.

Acht van die camera’s, veertien dagen bewaard, komt daarmee op ongeveer 9,7 terabyte. Dat lijkt veel, maar er zijn twee grote knoppen. Ten eerste de compressie: H.265 halveert het dataverbruik ruwweg ten opzichte van het oudere H.264, en slimme varianten daarvan comprimeren stilstaande delen van het beeld nog verder weg. Ten tweede de opnamewijze: alleen opnemen bij gedetecteerde beweging scheelt op een rustige locatie al snel de helft tot driekwart.

Tegelijk is er een grens die niets met techniek te maken heeft. De Autoriteit Persoonsgegevens hanteert als richtlijn dat camerabeelden niet langer dan vier weken bewaard worden, tenzij er beelden van een concreet incident in zitten. Langer bewaren omdat de schijf toch ruimte heeft, is geen argument. Wij zetten die bewaartermijn daarom bewust in, in plaats van hem te laten vollopen.

Camerabeeld is persoonsgegeven, dus je hebt een grondslag nodig. Voor bedrijven en VvE’s is dat meestal het gerechtvaardigd belang: eigendom beschermen, personeel en bezoekers veilig houden. Daarbij hoort een afweging die je moet kunnen uitleggen: is er geen minder ingrijpende manier, zoals betere verlichting of een beter slot? En weegt jouw belang zwaarder dan de privacy van wie er in beeld komt?

Verder gelden een paar harde punten. Je mag in principe alleen je eigen terrein filmen, niet de openbare weg of de tuin van de buren; waar dat technisch niet te vermijden is, maskeren we die delen van het beeld digitaal weg. Cameratoezicht moet kenbaar zijn, in de praktijk met bordjes bij de ingang. Beelden bewaar je niet langer dan nodig, met vier weken als richtlijn van de Autoriteit Persoonsgegevens. En je legt vast wie er bij de beelden mag — dat is geen formaliteit, maar precies wat je bij een klacht moet kunnen laten zien.

Twee situaties vragen extra aandacht. Filmt een camera (mede) werknemers, dan heeft de ondernemingsraad daar instemmingsrecht over. En bij een VvE hoort er een protocol te liggen waarmee de vergadering akkoord is; daarvoor hebben wij een gratis VvE-cameraprotocol gemaakt dat je zelf kunt invullen. Verborgen camera’s zijn alleen in uitzonderlijke gevallen en tijdelijk toegestaan — daar beginnen wij niet zomaar aan.