Alarmbeveiliging
Nieuws · Cameratoezicht in de zorg
Wet op privacy bij cameratoezicht en bewaking in de zorg
Camera’s in een zorginstelling mogen, maar niet overal en niet zomaar. In de gang en bij de entree ligt het anders dan in de kamer van een bewoner. Hieronder staat wat de AVG en de Autoriteit Persoonsgegevens vragen, en hoe wij dat op een zorglocatie inrichten.
VEB-erkend beveiligingsbedrijfSinds 1999Eigen monteurs in loondienst4,3 op Google uit 163 reviews
Camerabewaking die wij in de zorg en eromheen ophingenKlik op een foto voor het origineel
Cameratoezicht in de zorg: zes vragen, zes korte antwoorden
Het uitgebreide antwoord staat verderop. Dit is de versie voor wie maar één minuut heeft.
Mag het?Ja, met een goede reden, zoals diefstal tegengaan of bewoners en personeel beschermen.
Waar niet?Niet in de kamer van een bewoner, en nooit waar mensen bloot kunnen zijn.
MeldenEen bord bij elke ingang, plus uitleg in je privacyverklaring.
PersoneelInstemming van de ondernemingsraad vooraf. Niet om iemand te beoordelen.
BewarenNiet langer dan nodig. Bij een incident tot het is afgehandeld.
InzageWie herkenbaar in beeld is, mag de beelden opvragen. Je hebt een maand.
Wat mag je filmen in een zorginstelling?
Gemeenschappelijke ruimtes mogen. Denk aan de entree, een gang, de fietsenstalling of het parkeerterrein. Voorwaarde is wel dat je een goede reden hebt en dat iedereen kan weten dat er een camera hangt.
Een kamer waar iemand woont is iets anders. Dat is voor die persoon de huiskamer. Daar hang je niet zomaar een camera op, ook niet als het praktisch zou zijn.
Personeel filmen om te kijken hoe iemand werkt, mag niet. Een camera bij de medicijnkast legt wel vanzelf medewerkers vast. Dat mag, zolang het doel beveiliging is en blijft.
De Autoriteit Persoonsgegevens noemt het zelf zo: cameratoezicht moet noodzakelijk zijn en mag niet op zichzelf staan. Het hoort bij een totaalpakket aan maatregelen. Dat klinkt formeel. In de praktijk betekent het dat je eerst kijkt of een slot, een betere deur of een andere looproute het probleem ook oplost.
1 maandom te reageren op een verzoek om inzage
DPIAverplicht bij structureel cameratoezicht
ORstemt vooraf in als personeel in beeld komt
1999het jaar waarin wij begonnen
Bij een entreeOnder de overkapping, gericht op wie binnenkomt
Van de camera tot een verzoek om inzage
De camera is het kleinste deel. De afspraken eromheen bepalen of het klopt met de AVG.
1De camera
Alleen in gedeelde ruimtes
Een bord bij elke ingang
één kabel
2De recorder
In een afgesloten ruimte
Een eigen inlog per persoon
vastgelegd
3De beelden
Zo kort bewaard als kan
Te exporteren bij inzage
Opslag in het pandToegang op papier
Zo richten wij camerabewaking in, op video
Geen reclamefilm. Onze eigen adviseurs en monteurs, van het eerste gesprek tot de oplevering. De video’s spelen hier op de pagina af.
Gedeeld of privé
Waar mag een camera hangen en waar niet?
De grens ligt bij het onderscheid tussen gedeelde ruimte en woonruimte. Een entree, een gang of een parkeerterrein is een plek waar mensen langskomen. Daar is cameratoezicht goed te verdedigen als er iets te beschermen valt.
Een kamer waar iemand woont of herstelt, is iets anders. Daar zomaar een camera ophangen kan niet. En op plekken waar mensen bloot kunnen zijn, zoals een toilet, een douche of een kleedruimte, hangt nooit een camera.
Let op het randje. Een camera op een gevelhoek kijkt al snel langs een raam naar binnen. Een camera in de hal kijkt zo een gang met kamerdeuren in. Daarom lopen wij per camera na wat er in beeld valt, en zetten we een zwart vlak over wat er niet in hoort.
- Entree, gang, stalling, parkeerterrein: kan
- De kamer van een bewoner: niet als beveiliging
- Toilet, douche, kleedruimte: nooit
- Per camera nalopen wat er in beeld valt
Aan een arm, van de muur afDrie korte video’s
Elk een minuut. Ook deze spelen hier op de pagina af.
In de kamer van een bewoner
En als een camera in de kamer wél zou helpen?
Die vraag krijgen we soms. Iemand met dementie die ’s nachts valt, of iemand die onrustig is. Een camera lijkt dan een oplossing.
Maar een camera in iemands kamer is geen beveiliging meer. Het is toezicht op die persoon. Bij mensen met een psychogeriatrische aandoening of een verstandelijke beperking valt dat onder de Wet zorg en dwang. Het ministerie van VWS legt het zo uit: voor toezichthoudende domotica, zoals camera’s of uitluistersystemen, vraag je vooraf toestemming aan de cliënt of zijn vertegenwoordiger. Is die er niet, dan is het onvrijwillige zorg, met een eigen stappenplan.
Dat is dus een zorgbesluit, geen installatiebesluit. Wij hangen daar pas iets op als de zorgorganisatie dat besluit genomen en vastgelegd heeft. Vaak blijkt een bedsensor of een deurmelder dan ook genoeg. Minder ingrijpend, en het doet wat het moet doen.
Boven een nooddeur, buitenMoet je het melden?
Ja. Mensen moeten kunnen weten dat er gefilmd wordt vóórdat ze in beeld komen. In de praktijk betekent dat een bord bij elke ingang van het gebied waar camera’s hangen. De Autoriteit Persoonsgegevens noemt ook een QR-code op dat bord, die doorlinkt naar de uitleg.
Daarnaast leg je vast waarom je filmt, hoe lang je bewaart en wie erbij mag. Dat hoort in je privacyverklaring en, voor medewerkers, in een camerareglement of het personeelsreglement.
Dat bord is geen formaliteit. Het is het verschil tussen toezicht en heimelijk filmen. Een verborgen camera mag alleen bij een duidelijk vermoeden van diefstal of fraude, tijdelijk, als uiterste middel en altijd met een DPIA vooraf.
Medewerkers in beeld
Mag je het personeel filmen?
Niet om te controleren hoe iemand werkt. De AP is daar duidelijk over: beelden die bedoeld zijn voor beveiliging, gebruik je niet om medewerkers te beoordelen op hun functioneren. En een camera die permanent op de vaste werkplek van een medewerker gericht staat, mag in het algemeen niet.
Een camera bij de entree of bij de medicijnkast legt wel vanzelf ook medewerkers vast. Dat mag, als het doel beveiliging is. Komen werknemers in beeld, dan bespreek je de plannen vooraf met de ondernemingsraad. De OR moet ingestemd hebben voordat de camera’s aan gaan.
Regel dat vooraf. Achteraf instemming vragen voor iets dat al hangt, gaat zelden goed. En het kost je het vertrouwen van precies de mensen die er elke dag werken.
Recorder en monitor, achter een glazen deurHoe lang mag je de beelden bewaren?
Niet langer dan noodzakelijk. Een vast aantal dagen of weken noemt de Autoriteit Persoonsgegevens niet. Is er een incident vastgelegd, zoals een diefstal of een val, dan mag je die beelden bewaren tot het incident is afgehandeld.
De Europese privacytoezichthouders zijn iets concreter. Zij schrijven dat beelden bij voorkeur na een paar dagen automatisch weg moeten, en dat je een langere termijn beter moet kunnen uitleggen. Op een zorglocatie stellen wij de recorder daarom zo in dat hij zelf overschrijft. Een fragment van een incident zet je apart. Dat is iets anders dan alles maar laten staan omdat de schijf toch groot genoeg is.
Toegang
Wie mag de beelden bekijken?
Zo weinig mogelijk mensen, en dat leg je vast. In de praktijk zien wij dat de inlog van de recorder op een briefje bij de receptie hangt, omdat het handig is. Dan kan iedere invaller bij beelden van bewoners. Dat wil je niet hoeven uitleggen als er een klacht komt.
Wij richten het daarom in met een eigen inlog per persoon en rechten die bij de rol passen. De beveiliger ziet live beeld. De beheerder kan terugzoeken. Wie beelden wil exporteren, heeft daar een aparte bevoegdheid voor. Achteraf zie je wie wat hebt gedaan.
Bij een klacht is de eerste vraag namelijk niet wat er op de beelden staat. De eerste vraag is wie erbij kon.
Een sticker op de glazen deur bij de ingangWat als iemand zijn eigen beelden opvraagt?
Dat mag. Dat recht heeft iedereen die herkenbaar in beeld staat: een bewoner, een medewerker of een bezoeker. Je moet binnen een maand reageren, zo staat het in de AVG. Bij een ingewikkeld verzoek mag dat langer duren, maar dan laat je dat binnen die maand weten.
Praktisch betekent dat twee dingen. Je moet weten hoe je een fragment terugzoekt en exporteert. En je moet andere mensen op datzelfde beeld onherkenbaar kunnen maken. Dat laatste wordt bijna altijd vergeten. Wij lopen die stappen bij de oplevering met je door, zodat het geen zoektocht wordt op het moment dat het verzoek er ligt.
Wanneer is een DPIA verplicht?
Een DPIA is een onderzoek naar de privacyrisico’s, vóórdat je begint. De AP noemt twee gevallen waarin hij bij cameratoezicht altijd verplicht is:
- Grootschalig of systematisch cameratoezicht om diefstal tegen te gaan of mensen te beschermen. Bijvoorbeeld als de camera’s structureel of langere tijd aan staan.
- Een verborgen camera, ook als dat maar één keer is.
Op een zorglocatie met vaste camera’s val je dus vrijwel altijd onder het eerste punt. Die DPIA schrijf je als organisatie zelf, vaak met je functionaris gegevensbescherming. Wij leveren de technische kant aan: welke camera waar hangt, wat hij ziet, hoe lang hij bewaart en wie erbij kan. Meer daarover staat in ons stuk over de DPIA bij camerabewaking.
Gelden dezelfde regels voor een bodycam in de zorg?
Ja. Een bodycam is ook cameratoezicht, alleen hangt hij aan iemand in plaats van aan de muur. Je hebt een goede reden nodig, zoals medewerkers beschermen tegen agressie. Het moet noodzakelijk zijn. Mensen moeten weten dat er gefilmd wordt. En bij structureel gebruik is een DPIA verplicht.
Twee punten wegen bij een bodycam extra zwaar. Geluid opnemen mag volgens de AP alleen als het echt nodig is voor het doel, en veel bodycams nemen standaard geluid op. En omdat de camera bij de medewerker hoort, raakt hij altijd aan het personeel. Dan is instemming van de ondernemingsraad vooraf nodig.
Eerlijk over wat er misgaat
Vier dingen die we op zorglocaties het vaakst tegenkomen
Er is meestal niets kapot. Het is net verkeerd ingericht. En dat merk je pas als er een klacht of een verzoek komt.
De inlog op een briefje. Eén gedeeld wachtwoord voor de hele afdeling. Dan weet niemand meer wie er heeft meegekeken.
Eén bord bij de hoofdingang. En verder niets. Wie via de achterdeur of de personeelsingang binnenkomt, is dan niet geïnformeerd.
Een camera die net te ver kijkt. Op de gevelhoek, langs een raam, zo een kamer in. Een zwart vlak in het beeld lost dat op.
Alles maandenlang bewaren. Omdat de schijf groot genoeg is. Dat moet je kunnen uitleggen, en dat lukt meestal niet.
De techniek is het makkelijke deel. De afspraken eromheen maken het verschil.
Hoe wij een zorglocatie inrichten
De volgorde is niet toevallig. Begin je bij de kabelroute, dan bepaalt die waar een camera heen kijkt. Dat wil je hier juist niet.
01
DE GRENS
Eerst: waar komt géén camera
Woonruimtes, toiletten en behandelplekken gaan op de tekening, nog voor we één camera tekenen.
02
HET BEELD
Per camera nalopen wat hij ziet
Ramen, kamerdeuren en de stoep. Wat er niet in hoort, krijgt een zwart vlak.
03
KENBAAR
Borden bij elke ingang
Ook bij de achterdeur en de personeelsingang. Met de verwijzing naar je privacyverklaring.
04
TOEGANG
Een inlog per persoon
Rechten per rol: live kijken, terugzoeken of exporteren. Vastgelegd, zodat je het kunt laten zien.
05
OPLEVEREN
Samen een inzageverzoek oefenen
Een fragment zoeken, exporteren en anderen onherkenbaar maken. Vóór het nodig is.
De keuze
Marc Herdes, oprichter van CameraInstallatie.nl
Welke camera hoort in een zorginstelling?
Een rustige. Binnen is dat meestal een dome aan het plafond. Hij valt weinig op, is lastig te verdraaien en laat niet zien welke kant hij op kijkt.
Geen geluid. De AP zegt het letterlijk: geluid opnemen mag niet, tenzij het nodig is voor het doel. Veel camera’s hebben een microfoon. Die zetten wij uit.
Alleen wat nodig is. Ook zoomen, vrij draaien en slimme analyse zet je volgens de AP uit als je ze niet nodig hebt. Een camera die alles kan, is op een zorglocatie niet de beste camera.
Opslag in het pand. De beelden komen op een recorder in een afgesloten ruimte. Geen abonnement, en je weet waar ze staan.
“Loopt er iets, dan lossen wij het op.”
Marc Herdes, oprichter van CameraInstallatie.nl
Waarom een zorglocatie vraagt om een vaste installateur
Een camera ophangen is een middag werk. De grens trekken, het beeld nalopen en de toegang vastleggen kost meer aandacht. Daar zit het verschil tussen iets dat hangt en iets dat klopt.
1999het jaar waarin we begonnen
ruim 110.000camera’s geïnstalleerd
2.200installaties per jaar
36vaste collega’s in loondienst
4,3op Google uit 163 reviews
0abonnement, het systeem is van je
De techniek is het makkelijke deel
Wij zijn geen juristen, en we doen ook niet alsof. De DPIA, het reglement en het gesprek met de ondernemingsraad zijn van je. Wat wij wel doen: zorgen dat de techniek precies doet wat je op papier zet.
Staat er in je reglement dat beelden na een paar dagen weg zijn? Dan staat de recorder zo ingesteld. Staat erin dat alleen twee mensen mogen exporteren? Dan kunnen er ook maar twee exporteren. Dat klinkt vanzelfsprekend. We komen het vaak anders tegen.
Grens eerstWaar géén camera komt
Geen geluidMicrofoons uit
Inlog per persoonRechten per rol
Eigen helpdeskOok na de oplevering
Je eerste stap
Cameratoezicht op je zorglocatie? Zo begin je
Wij lopen de locatie met je af en kijken per ruimte wat kan en wat niet. De keuzes leggen we vast, zodat je ze kunt laten zien. Je zit nergens aan vast.
1RondgangPer ruimte: wel of geen camera.
2VoorstelPlekken, beeld, opslag en toegang, met een vaste prijs.
3OpleveringInclusief uitleg over terugzoeken en exporteren.
Vrijblijvend · eigen vaste adviseur · reactie binnen 24 uur
Een 4,3 op Google en Bedrijf van het Jaar 2024-2025
4,3 / 5
Gemiddelde beoordeling van klanten van CameraInstallatie.nl, uit 163 Google-reviews
Bedrijf van het Jaar 2024-2025Toegekend voor onze manier van werken en nazorg
Eigen monteursin loondienst, geen inhuur
VEB-erkenderkend beveiligingsbedrijf
Geen abonnementhet systeem is van je
Eerst even overleggen?
Sander loopt je locatie met je door
Sander is adviseur camerabeveiliging bij CameraInstallatie.nl. Hij luistert eerst: wat speelt er, waar gaat het mis en wie moet erbij kunnen?
Daarna legt hij rustig uit wat er kan, en wat beter niet. Je krijgt een voorstel met de plekken en de afspraken erbij. Je beslist.
Alleen is ook maar alleen. Samen kom je veel verder.Sander Poiesz, adviseur camerabeveiliging
Veelgestelde vragen over cameratoezicht in de zorg
Mag een zorginstelling camera’s ophangen?
Ja, als er een goede reden is, zoals diefstal tegengaan of bewoners, bezoekers en personeel beschermen. Het cameratoezicht moet noodzakelijk zijn, onderdeel van een totaalpakket aan maatregelen, en iedereen moet kunnen weten dat er camera’s hangen.
Mag er een camera in de kamer van een bewoner?
Niet als beveiliging. Een camera in de kamer is toezicht op die persoon. Bij mensen met een psychogeriatrische aandoening of een verstandelijke beperking valt dat onder de Wet zorg en dwang: vooraf toestemming van de cliënt of zijn vertegenwoordiger, en zonder die toestemming is het onvrijwillige zorg met een eigen stappenplan. Op plekken waar mensen bloot kunnen zijn, zoals toilet en douche, hangt nooit een camera.
Mag je personeel filmen in de zorg?
Niet om te beoordelen hoe iemand werkt. Een camera voor beveiliging mag ook medewerkers vastleggen, maar komen werknemers in beeld, dan moet de ondernemingsraad vooraf instemmen. Een camera die permanent op de vaste werkplek van een medewerker gericht is, mag in het algemeen niet.
Hoe lang mag een zorginstelling camerabeelden bewaren?
Niet langer dan noodzakelijk. De Autoriteit Persoonsgegevens noemt geen vast aantal dagen. Is er een incident vastgelegd, dan mag je die beelden bewaren tot het incident is afgehandeld. Europese toezichthouders adviseren beelden bij voorkeur na een paar dagen automatisch te wissen.
Is een DPIA verplicht bij cameratoezicht in de zorg?
Bijna altijd. Een DPIA is verplicht bij grootschalig of systematisch cameratoezicht, bijvoorbeeld als camera’s structureel of langere tijd aan staan, en bij elke verborgen camera. Meer in ons stuk over de DPIA bij camerabewaking.
Moet er een bord camerabewaking hangen?
Ja. Mensen moeten weten dat er gefilmd wordt voordat ze in beeld komen. Hang een bord bij elke ingang van het gebied met camera’s, en leg doel, bewaartermijn en toegang vast in je privacyverklaring.
Mag een bewoner of medewerker de camerabeelden opvragen?
Ja. Iedereen die herkenbaar in beeld staat, mag vragen wat er van hem is vastgelegd. Je reageert binnen een maand en maakt andere mensen op hetzelfde beeld onherkenbaar.
Gelden dezelfde regels voor een bodycam in de zorg?
Ja. Een bodycam is ook cameratoezicht: een goede reden, noodzaak, kenbaarheid en bij structureel gebruik een DPIA. Geluid opnemen mag alleen als het nodig is voor het doel, en omdat de camera bij de medewerker hoort, is instemming van de ondernemingsraad nodig.
Handig als je je hierop aan het oriënteren bent
Wil je verder lezen over de regels, de techniek of wat wij voor zorglocaties doen? Deze pagina’s helpen je op weg.
Camerabewaking voor de zorgWat wij op een zorglocatie doen, van entree tot afdeling.→De regels op een rijWat wel en niet mag met een beveiligingscamera.→De DPIA bij camerabewakingWanneer hij verplicht is en wat erin staat.→De regels thuisVoor wie ook privé een camera wil.→ToegangscontroleVoor gebouwen met veel deuren.→Een goede installatie herkennenWaar je op let, in een korte video.→
Camerabewaking in de zorg, zoals wij het deden
Uitgevoerd werk, met het hele verhaal erbij.
Plan direct, vrijblijvend
Cameratoezicht op je zorglocatie? Kies hieronder een moment
Dit is de echte agenda van CameraInstallatie.nl. Kies een tijd die je uitkomt. We bellen je of komen langs om de locatie en je wensen te bekijken. Je zit nergens aan vast.
- Vrijblijvend
- Eigen vaste adviseur
- Reactie binnen 24 uur
Agenda laden…
Liever bellen? 036 52 90 007 · of mail info@camerainstallatie.nl
Een vraag over camera’s op je zorglocatie?
Bel of mail ons gerust. Vertel wat er speelt, dan denken we mee over de plekken en de afspraken.
Bel ons036 52 90 007, ma t/m vr 08:30-17:00
Mail onsinfo@camerainstallatie.nl
Onze locatieVerfmolenstraat 4, 1333 AV Almere
