Camerabewaking op een groot terrein: zichtbaar ophangen, en de afstanden overbruggen met glasvezel
Op dit terrein verzamelen zich ’s avonds groepen, en daar bleef schade van achter. De eigenaar wilde twee dingen: zien wat er gebeurt, en laten merken dat er beeld is. Het terrein is groot en open, dus de grootste puzzel zat niet in de camera’s maar in de verbindingen ernaartoe. Glasvezel, netwerkkabel en een draadloze schakel brengen alles naar één opnameplek.
Zo gaat dat op locatie
Eigen foto’s van ons werk. Ze komen niet van dit terrein, maar laten wel zien hoe zo’n dag eruitziet.
Wat er op dit terrein is aangelegd
Alleen wat we zelf hebben neergezet, aangesloten en ingeregeld.
Schade die telkens op dezelfde plekken terugkwam
Het terrein ligt open, er is ruimte en er staat weinig licht. Dat maakt het een prettige plek om af te spreken, en ’s avonds staan er groepen. Op zich geen probleem. Wat wel bleef hangen was de schade: rommel, iets dat kapot was getrokken, een deur die het niet meer deed.
De eigenaar zat niet te wachten op discussie achteraf over wie wat had gedaan. Hij wilde kunnen zien wat er gebeurde, en hij wilde dat het opvalt dat er beeld is. Dat zijn twee doelen, en met dezelfde camera zijn ze allebei te halen, zolang je hem op de goede plek en op de goede hoogte hangt.
Wij zijn begonnen met navragen waar de schade precies ontstond en op welke avonden. Dat levert bijna altijd een kortere lijst plekken op dan vooraf gedacht.
In het zicht ophangen, en eerst kijken naar het licht dat er al is
Een camera die je niet ziet, doet aan de voorkant niets. Deze hangen daarom in het zicht: op plekken waar je ze vanaf het pad al opmerkt, buiten bereik van een uitgestoken arm, maar niet weggestopt.
Daarnaast hebben we naar de verlichting gekeken. Een donkere hoek is de hoek waar mensen gaan staan, en het is ook de hoek waar een camera het minste kan. Op zo’n plek doet een lamp vaak meer dan een extra camera, en de camera erna doet het dan ook beter.
Opnemen gebeurt zodra er beweging is in het gebied dat we hebben aangegeven. Dat gebied tekenen we zelf af: het eigen terrein wel, de weg en het erf ernaast niet. Dat scheelt loze meldingen en het hoort zo.
Een terrein van deze maat haal je niet met één kabel
Een netwerkkabel houdt het tot ongeveer honderd meter vol. Op een terrein als dit is dat niets. Voor de lange stukken ligt er daarom glasvezel, met op beide uiteinden een kastje dat het signaal weer omzet naar netwerk.
Vanaf zo’n punt gaat het op de korte stukken met gewone netwerkkabel verder, die de camera ook meteen van stroom voorziet. En op de plek waar geen route door de grond te maken was, staat een draadloze schakel tussen twee antennes die elkaar recht aankijken.
Alles komt uit bij dezelfde opnameplek. Van daaruit is het beeld op locatie te bekijken en op afstand, voor de mensen die daar een account voor hebben. Komt er later een hoek bij die aandacht vraagt, dan kan daar een verplaatsbare camera bij zonder dat het geheel op de schop hoeft.
Het ophangen van een camera is hier het kleinste deel van de klus. Het werk zit in de vraag hoe je het beeld over honderden meters heelhuids terugkrijgt.
Waar we bij overlast op een terrein naar kijken
Elke plek is anders, maar deze punten nemen we altijd door voordat er iets wordt opgehangen.
Verder kijken
Ook een terrein waar het steeds op dezelfde plek misgaat?
Vertel waar en wanneer het gebeurt, dan komen we kijken. We lopen het terrein af, meten de afstanden op en zeggen eerlijk wat beeld hier wel en niet gaat veranderen. Over spullen hebben we het daarna pas.
Plan een adviesgesprek →Vertel ons kort wat je zoekt. Wij kijken mee en maken een offerte die past bij je situatie.
