Camera’s in een paal bij het schoolplein, met het beeld draadloos naar de receptie
Aan de rand van dit schoolplein staat een camerapaal, langs het fietspad. In de kop zitten twee groothoekcamera’s van 6 megapixel. Het beeld gaat draadloos naar de receptie, zo’n 600 meter verderop, waar het op een scherm binnenkomt. Hieronder lees je hoe de paal is opgebouwd, waarom er geen kabel over het plein ligt en hoe we met het openbare stuk zijn omgegaan.
Zo ziet de paal eruit
Eigen foto’s. Eén van deze paal, en één van dezelfde soort mast op een andere locatie.
Wat er op deze plek staat
Dit project is van 2019. De eerste foto is van deze paal. De tweede laat dezelfde soort mast zien op een andere locatie.
Het beeld moest naar een gebouw 600 meter verderop
De camera’s staan aan de rand van het plein. De plek waar iemand meekijkt, is de receptie. Daartussen ligt ongeveer 600 meter, met plein, groen en verharding ertussen.
Een kabel trekken kan. Dan ga je over die hele afstand de grond in. Over een schoolplein is dat een flinke ingreep: hekken, omleidingen en een plein dat weken op de schop ligt. Op een school telt dat zwaar, want dat plein wordt elke dag gebruikt.
Daarom gaat het beeld hier door de lucht. Een straalverbinding bestaat uit twee zenders die elkaar recht kunnen zien en het netwerkverkeer over die afstand doorgeven. Op de receptie komt het binnen alsof er gewoon een kabel ligt.
Twee groothoekcamera’s, in de kop van de mast verwerkt
In de kop van de paal zitten twee camera’s met een groothoeklens, elk gericht op een eigen richting. Samen pakken ze het plein en de strook ernaast. Ze zitten in de mast verwerkt, dus er hangt aan de buitenkant niets los dat je eraf kunt trekken.
We hebben gekozen voor 6 megapixel. Bij een groothoeklens is dat geen luxe. Een brede lens verdeelt de pixels over een groot stuk, dus je hebt resolutie nodig om er later nog iets in te kunnen zien.
Een paal staat los van het gebouw en vangt wind. De fundering en de wanddikte van de mast bepalen of het beeld stil blijft staan. Een camera die meetrilt bij elke vlaag levert beeld op waar niemand iets aan heeft.
De camera’s kijken naar het eigen terrein. Wat daarbuiten ligt, hoeft er niet op. Dat scheelt discussie, en het scheelt beeld dat je toch niet mag gebruiken.
Waar het eigen terrein ophoudt, begint het opletten
De paal staat op de grens. Aan de ene kant het plein, aan de andere kant het fietspad en de weg. Een camera die het plein tot aan de rand pakt, krijgt dat stuk openbaar gebied er bijna altijd bij in beeld.
Daar gaan we zorgvuldig mee om. Je richt de camera zo dat het eigen terrein het beeld vult. Wat er dan nog buiten valt, scherm je af met een masker in de camera, zodat dat deel zwart blijft. Wat je niet hoeft te zien, hoef je ook niet op te nemen.
Bij een school hoort er daarnaast papierwerk bij. Wie mag er kijken, waarvoor zijn de beelden er, hoelang blijven ze staan en hoe vertel je dat aan personeel en ouders. Dat regelen we voordat de paal de grond in gaat.
Waar we bij een camerapaal altijd naar kijken
Een paal is meer dan een buis met een camera erop. Dit lopen we standaard langs.
Verder lezen
Een plek waar geen kabel naartoe kan?
Dat is vaker regel dan uitzondering. We komen langs, meten de afstand en kijken of de twee punten elkaar kunnen zien. Daarna weet je of het draadloos kan of dat er toch een schep de grond in moet.
Plan een adviesgesprek →Vertel ons kort wat je zoekt. Wij kijken mee en maken een offerte die past bij je situatie.
