Twaalf Honeywell 4K-camera’s op een eigen Nx Witness-server: NDAA-conforme hardware, afgeschermd ingericht
Op deze bedrijfslocatie bouwde CameraInstallatie.nl een camerasysteem dat draait op eigen apparatuur: twaalf Honeywell-camera’s in 4K, twaalf nieuwe netwerkkabels in brandklasse Dca volgens NEN 8012, drie switches en een Nx Witness-server in de rackkast. Hieronder leggen we ook eerlijk uit wat NDAA wél zegt — en wat het niet zegt.
Wat er op deze locatie is neergezet
Hieronder staat alleen wat uit onze eigen projectvastlegging blijkt. Plaats, klantnaam en exacte typenummers zijn niet openbaar, dus die laten we weg in plaats van ze aan te vullen.
De vraag achter dit project: waar komt mijn apparatuur vandaan, en wie kan erbij?
Er zijn twee vragen die wij bij zakelijke klanten steeds vaker terugzien. De eerste gaat over herkomst: van welke fabrikant is deze camera, en past dat bij het inkoopbeleid van mijn organisatie of mijn opdrachtgever? De tweede gaat over toegang: wie kan er straks bij mijn beelden, en staat dat spul aan het internet? Op deze locatie kwamen die twee vragen samen, en daar is de hele opzet op afgestemd.
Het antwoord van CameraInstallatie.nl bestond hier uit drie onderdelen. Camera’s van Honeywell, een fabrikant die voldoet aan de NDAA-eisen waar overheden en veel grote opdrachtgevers naar vragen. Videomanagement van Nx Witness op een server die gewoon in het pand staat, niet in een cloud van een derde partij. En een netwerk dat wij zelf aanleggen, met nieuwe kabels en eigen switches, zodat we weten wat er op zit.
Wat we bewust niet beweren: dat dit systeem onhackbaar is. Dat bestaat niet, bij geen enkele fabrikant. Wat wel kan, is de aanvalskans zo klein maken dat het praktisch geen doelwit meer is: sterke unieke wachtwoorden in plaats van fabrieksinstellingen, firmware bijhouden, en het cameraverkeer gescheiden houden van het kantoornetwerk. Verderop op deze pagina leggen we precies uit hoe dat werkt.
Zo hangt dit systeem aan elkaar: één netwerk, één kabel per apparaat
Twaalf camera’s aan de gevels en op het terrein, drie switches als tussenstations en één server in de kast. Dit is de route die beeld en stroom hier afleggen.
Wat zie je hier? De weg die beeld en stroom afleggen. Links de camera aan de gevel; in het midden de switch die via PoE stroom én data door dezelfde kabel stuurt, zodat er buiten geen los stopcontact nodig is; rechts de server waar alles landt. Belangrijk detail bij dit soort opstellingen: de opname staat in het pand zelf, dus er is geen externe partij die de beelden onder beheer heeft.
Schematische weergave van deze opstelling · illustratie van CameraInstallatie.nl. Meer over de techniek eronder lees je bij IP- en PoE-camera’s.
Onze eigen video’s: kwaliteit, grote systemen en hoe wij monteren
Beelden van ons eigen werk, geen fabrikantenfilmpjes. Ze spelen af in een venster op deze pagina, dus je hoeft de site niet te verlaten.
Een pand met loods, laad-en-losplek en veel meters gevel
Een bedrijfslocatie kijkt anders dan een woning. Je hebt een entree waar bezoekers zich melden, een loods met een overheaddeur waar goederen in en uit gaan, een parkeerterrein en meestal een stuk hek of erfafscheiding. Elk van die plekken vraagt om een ander camerabeeld: bij de deur wil je gezichten kunnen onderscheiden, bij het terrein wil je overzicht.
Daar kwam de technische uitdaging bij. De afstanden in en om zo’n pand zijn groot; een netwerkkabel kan niet eindeloos doorlopen. Daarom heeft CameraInstallatie.nl hier niet alles vanaf één punt getrokken, maar drie switches ingezet die het traject opknippen. Zo blijft elk kabeltraject binnen de grens waarbinnen snelheid én PoE-vermogen gegarandeerd zijn.
De derde eis was de herkomst van de apparatuur. Bij steeds meer organisaties staat in het inkoop- of aanbestedingsbeleid dat camera’s van bepaalde fabrikanten niet zijn toegestaan. Dat betekent dat je die keuze vóór de installatie moet maken, niet erna — want de camera bepaalt het merk van de rest van de keten.
- Twaalf posities verdeeld over gevels, entree, loods en terrein
- Grote afstanden, opgevangen met drie switches in plaats van één
- Apparatuur die past bij een inkoopbeleid met NDAA-eisen
- Opname en beheer op eigen apparatuur in het pand
Camera bij de loodsdeur“Niet te hacken” bestaat niet — wat NDAA wél en níet zegt
Deze projectpagina heette jarenlang “niet hackbaar en NDAA-gecertificeerd”. Dat is te stellig geformuleerd, en dat corrigeren we hier liever zelf dan dat je er later achter komt.
Om te beginnen de afkorting. De NDAA is een Amerikaanse begrotingswet voor defensie. Een artikel daarin verbiedt Amerikaanse overheidsdiensten om videobewakingsapparatuur van een aantal met name genoemde fabrikanten in te kopen of te gebruiken. Die bepaling gaat dus over herkomst en inkoop, en over de vraag wie er invloed heeft op de toeleveringsketen.
Wat er niet in staat, is minstens zo belangrijk. NDAA is geen keurmerk voor beveiliging: het zegt niets over de kwaliteit van de firmware, niets over de sterkte van de encryptie en niets over of een camera te kraken is. Er bestaat ook geen instantie die een camera “NDAA-certificeert”; een fabrikant verklaart zelf dat zijn producten binnen de wet vallen. En Nederlandse bedrijven vallen niet onder Amerikaanse wetgeving — het is hier een inkoopeis die organisaties zichzelf opleggen, vaak omdat hun opdrachtgever of moederbedrijf dat vraagt.
Wat is het dan wél waard? Nogal wat, als je het om de juiste reden gebruikt. Voldoen aan de NDAA-eisen betekent dat je kunt aantonen waar je apparatuur vandaan komt, dat je bij aanbestedingen niet alsnog wordt afgekeurd, en dat je niet halverwege de looptijd van je systeem voor een politiek besluit staat waardoor alles eruit moet. Bij CameraInstallatie.nl presenteren we het daarom als wat het is: een antwoord op een herkomstvraag, geen garantie tegen inbraak op je netwerk.
- NDAA gaat over herkomst van hardware, niet over onkraakbaarheid
- Er is geen officieel NDAA-certificaat; fabrikanten verklaren conformiteit
- In Nederland is het een inkoopeis, geen wettelijke verplichting
- Wie NDAA-conform inkoopt, voorkomt gedwongen vervanging bij beleidswijziging
Een systeem dat als onhackbaar wordt verkocht, nodigt uit tot slordigheid: het standaardwachtwoord blijft staan, updates blijven liggen en er wordt een poort opengezet omdat het handig is. Juist dan gaat het mis. Techniek is nooit veilig door een label, maar door hoe hij is ingericht en onderhouden.
Je weet waar je aan toe bent. Je kunt bij een audit of aanbesteding laten zien welke apparatuur er hangt en waar die vandaan komt, en je weet welke maatregelen de rest van het werk doen. Dat is een steviger verhaal dan een belofte die niemand kan waarmaken.
Bij dit project: de camera’s en het videomanagement zijn gekozen omdat ze aan de NDAA-eisen voldoen. De beveiliging van het systeem zelf regelen wij daarnaast, met eigen wachtwoorden per apparaat, firmware die bijgehouden wordt en een netwerk dat gescheiden is van het kantoorverkeer. Lees ook onze uitleg over NDAA en camerabewaking in Nederland.
Onze aanpak
Twaalf nieuwe kabels eerst, camera’s pas daarna
Wie een camerasysteem beoordeelt op de camera, kijkt naar het laatste onderdeel van de keten. Onze monteurs begonnen hier onderin: twaalf nieuwe netwerkkabels, elk vanaf een switch naar één camerapositie. Geen gedeelde lijnen, geen tussenkoppelingen op zolder, geen restje bestaande bekabeling dat “vast nog wel goed is”.
Die kabels zijn gekozen volgens de NEN 8012, de Nederlandse norm die voorschrijft hoe je bepaalt welke brandklasse een kabel in een bepaald gebouw moet hebben. Voor dit type bedrijfspand kwam daar brandklasse Dca uit. Dat is geen detail voor de installateur alleen: het is precies het punt waarop een keuring of een verzekeraar later kan terugkomen.
Pas toen de infrastructuur lag, gingen de camera’s eraan. Elke positie is afzonderlijk uitgericht, met aandacht voor de kijkhoek en voor tegenlicht — een camera die pal in de laagstaande zon of in een lichte gevel kijkt, levert overdag een silhouet in plaats van een gezicht. Meer over hoe wij bekabeling aanleggen lees je bij databekabeling.
Onze volgorde is altijd hetzelfde: eerst het traject en de kabel, dan de switch, dan de camera, dan pas afstellen. Wie die volgorde omdraait, betaalt dat later terug in storingen.


De 100-meter-regel: waarom afstand vooraf gerekend wordt
Dit was op deze locatie de reden voor drie switches in plaats van één centrale kast: een pand met loods en buitenterrein levert trajecten op die de honderd meter naderen.
Wat zie je hier? Het traject van switch tot camera mag samen niet langer zijn dan honderd meter: negentig meter vaste bekabeling door het pand plus ongeveer tien meter patchkabel aan beide uiteinden. Daarboven zakt niet alleen de snelheid, maar ook het PoE-vermogen — en dat merk je pas ’s nachts, wanneer de infraroodverlichting van een camera vol aan gaat en er niet genoeg vermogen overblijft.
Verder dan 100 meter? Dan zetten we een switch onderweg, zodat de teller weer op nul begint. Op dit project zijn er daarom drie: elke camera hangt daardoor ruim binnen de grens en houdt zijn volledige PoE-vermogen. Bij nog grotere afstanden of losstaande gebouwen stappen we over op glasvezel tussen de kasten.
Schaalweergave van de 100-meter-regel · illustratie van CameraInstallatie.nl
NEN 8012 en brandklasse Dca: waarom de kabel zelf ook getoetst wordt
Twaalf kabels door dit pand betekent twaalf routes door wanden, plafonds en schachten. De Europese CPR-regelgeving eist daarom dat elke vast aangelegde kabel een brandklasse draagt, en de NEN 8012 bepaalt welke klasse waar hoort.
De hoofdklassen vormen een ladder. Eca is de basis en volstaat bij woningen en kleine, laagrisico-situaties. Dca is de klasse voor kantoren, bedrijfspanden en loodsen. Cca is het minimum zodra er veel of kwetsbare mensen komen: scholen, zorg, publieksgebouwen, hoogbouw en vluchtroutes. B2ca is gereserveerd voor kritische infrastructuur en tunnels. Hoe meer mensen, hoe kwetsbaarder ze zijn en hoe belangrijker de vluchtroute, hoe hoger de eis.
Achter de hoofdklasse staan drie extra letters met een cijfer. De s staat voor rookontwikkeling (s1 weinig, s3 veel), de d voor brandende druppels (d0 geen, d2 veel) en de a voor zuurgraad (a1 het minst corrosief). Een volledige aanduiding leest dus als Dca-s2,d2,a2. Die rookscore is geen theorie: bij een brand is rook meestal eerder dodelijk dan vuur, en corrosieve rook sloopt bovendien de elektronica die niet direct verbrandt.
Wat wij er in de praktijk aan toevoegen is de toets vooraf. CameraInstallatie.nl bepaalt de klasse aan de hand van het gebouw en de route, bestelt de bijbehorende gekeurde kabel en legt vast wat er ligt. Dat scheelt discussie op het moment dat er iemand met een keuringslijst langskomt — en het voorkomt dat een keurige installatie alsnog opengebroken moet worden.
Kabels liggen gebundeld in schachten en boven plafonds. Vat zo’n bundel vlam, dan werkt de schacht als een schoorsteen en verplaatst het vuur zich razendsnel naar andere delen van het pand. Een hogere brandklasse betekent dat de mantel minder bijdraagt aan die vlamuitbreiding en minder rook afgeeft.
Geen verrassing bij een keuring of een schadeclaim, en geen kabel die er over vijf jaar alsnog uit moet. Je weet welke klasse er ligt en waarom die gekozen is — en dat kun je laten zien.
Bij dit project: alle twaalf camerakabels zijn uitgevoerd in brandklasse Dca, bepaald volgens de NEN 8012 voor dit type bedrijfspand. Achtergrond over kabelkeuzes vind je bij databekabeling.
De brandklasse-ladder, met dit project erin geplaatst
Een bedrijfspand met loods en kantoorruimte zit op de tweede trede van deze ladder. Zo ziet die keuze eruit ten opzichte van de rest.
Wat zie je hier? Vier trappen, van links naar rechts steeds strenger. Elke vast aangelegde kabel moet er een dragen. De tweede trede, Dca, is de klasse die hier op alle twaalf trajecten is toegepast. De drie extra scores achter de klasse gaan over rook, brandende druppels en zuurgraad; samen vormen ze een aanduiding als Dca-s2,d2,a2.
Let op bij buitencamera’s: ook een kabel die buiten begint, loopt vrijwel altijd een stuk het pand in. Vanaf dat punt gelden de eisen van het gebouw — een detail dat bij snel werk nog weleens over het hoofd wordt gezien. Achtergrond bij netwerk en bekabeling.
CPR-klassen schematisch weergegeven · illustratie van CameraInstallatie.nl
De technische oplossing
Het brein staat in de kast, niet in een cloud van iemand anders
Op deze locatie draait Nx Witness van Network Optix, videomanagementsoftware op een server die wij in de rackkast van het pand hebben opgebouwd. Alle twaalf camera’s komen daar binnen; de opnames staan op schijven in datzelfde apparaat. Er zit geen tussenpartij tussen de camera en het beeld.
Dat is een bewuste keuze, en niet alleen om praktische redenen. Bij een systeem dat zijn beelden bij een externe dienst parkeert, verplaats je de vraag “wie kan erbij?” naar een partij waar je zelf niets over te zeggen hebt. Met opname op locatie ligt dat antwoord bij de eigenaar. En omdat wij geen abonnement rekenen, blijft het systeem ook echt van de klant. Meer over de software vind je op onze pagina over Nx Witness.
De drie switches ertussen doen twee dingen tegelijk. Ze verdelen het pand in behapbare kabeltrajecten, en ze leveren via PoE de stroom voor de camera’s. Bij CameraInstallatie.nl rekenen we dat vermogen door op de zwaarste stand — nachtstand met infrarood vol aan — en niet op het gemiddelde uit de folder.
- Nx Witness-server in het pand, opname op eigen schijven
- Drie switches: kortere trajecten én PoE-voeding per camera
- Rechten per gebruiker: wie welke camera en welke functie ziet
- Cameraverkeer gescheiden gehouden van het kantoornetwerk
De opgebouwde rackkast
Camera op de zijgevelWaarom hier software op een server staat en geen recorder in de meterkast
Twaalf camera’s passen prima op een recorder. Toch is hier voor een videomanagementsysteem gekozen. Dat had niets met het aantal te maken, en alles met wat er daarna nog moest kunnen.
Een NVR is een gesloten kastje: een vast aantal camerapoorten, schijven erin, en klaar. Weinig beheer, weinig te configureren, en voor de meeste woningen en kleine panden precies goed. De beperking zit in de starheid. Het aantal kanalen ligt vast, gebruikersrechten zijn grofmazig en de recorder is meestal het gelukkigst met camera’s van hetzelfde merk.
Een VMS is software. Je koopt een licentie per camera en de omvang wordt bepaald door wat de server aankan, niet door het aantal poorten in een kast. Je stelt per medewerker in welke camera’s zichtbaar zijn en wat diegene mag: alleen live kijken, of ook terugkijken en exporteren. En je kunt merken door elkaar heen gebruiken, wat op termijn scheelt als er ooit een positie bijkomt of een camera wordt vervangen.
Bij CameraInstallatie.nl ligt de grens dus niet bij een aantal camera’s, maar bij drie vragen: komen er meerdere gebruikersrollen, komen er meerdere locaties, en moet het systeem later aan iets anders gekoppeld worden? Is het antwoord op een daarvan ja, dan is een server het logische startpunt. Zo niet, dan zeggen we gewoon dat een recorder volstaat. Uitgebreide vergelijking: Nx Witness of een standaard NVR.
Een recorder is hardware met een vaste taak; software op een server is flexibel maar vraagt onderhoud. Zodra je gebruikers, locaties en koppelingen combineert, loopt een recorder tegen zijn ontwerp aan — niet tegen zijn capaciteit. Dát is het moment om over te stappen, en geen moment eerder.
Je betaalt voor wat je nodig hebt en je zit nergens aan vast. Uitbreiden betekent een licentie erbij in plaats van een nieuw kastje, en het systeem blijft bruikbaar als de organisatie verandert. Voor het bijhouden ervan bieden we een onderhoudscontract aan.
Bij dit project: de twaalf camera’s draaien op een Nx Witness-server die wij zelf hebben opgebouwd en in de rackkast hebben gehangen. Hoeveel opslag daarin zit en welke bewaartermijn is ingesteld, staat niet in onze projectvastlegging — dus dat noemen we hier niet.
Wat er op deze locatie is komen te hangen
Vier foto’s van dit project, gemaakt door onze eigen monteurs. Onder elke foto staat waarom die positie zo gekozen is.




De maatregel die er echt toe doet: cameraverkeer apart houden
Dit is het antwoord op de vraag waar de oude paginatitel over ging. Niet een label op de doos, maar de manier waarop het netwerk is ingedeeld, bepaalt hoe moeilijk je het een indringer maakt.
Een VLAN is een logisch gescheiden netwerk binnen dezelfde fysieke bekabeling. In de praktijk komt dat neer op genummerde segmenten: kantoor, camera’s, wifi en beveiliging elk in hun eigen vak. Ze delen de kabels en de switches, maar zien elkaar niet — behalve op de plekken waar wij bewust een doorgang openzetten.
Waarom dat de kern is: een camera is een klein computertje met een netwerkaansluiting en een firmware die niet elke maand wordt bijgewerkt. Zo’n apparaat hoort niet bij de boekhouding te kunnen. Andersom heeft een laptop op het gastennetwerk niets te zoeken bij de camerarecorder. Door de segmenten te scheiden blijft een probleem in het ene deel ook echt in dat deel, in plaats van dat het hele pand meegaat.
Daar horen bij ons drie huisregels bij, en die zijn saai maar effectief. Elk apparaat krijgt een eigen, sterk wachtwoord, nooit het fabriekswachtwoord. De firmware wordt bijgehouden, want dat is de manier waarop bekende lekken worden gedicht. En we zetten geen poorten open naar het internet om het onszelf makkelijk te maken; meekijken op afstand regelen we via een beveiligde verbinding. Dat drietal doet meer voor de veiligheid dan welk logo op de verpakking ook.
Zonder scheiding kan elk apparaat elk ander apparaat bereiken. Eén vergeten kastje met een bekend lek is dan voldoende om overal binnen te komen. Met VLANs bepaalt de switch welk verkeer welke grens over mag, en wordt zo’n lek een probleem binnen één segment.
Een netwerk dat je durft uit te breiden. Een camera erbij, een extra access point of een tweede pand past er gewoon in, zonder dat je opnieuw moet uitzoeken wie waar bij kan. Meer daarover bij switches, routers en firewalls.
Bij dit project: het cameraverkeer loopt over eigen switches en wordt gescheiden gehouden van het overige netwerkverkeer in het pand. Hoe die indeling er precies uitziet, hangt af van de netwerkinrichting van de klant — dat bepalen we per locatie samen met de ICT-beheerder.
De ervaring waarmee we een serversysteem durven op te leveren
Twaalf camera’s ophangen kan sneller dan wij het doen. Een systeem neerzetten waar over vijf jaar niemand naar hoeft om te kijken, vraagt ervaring en eigen mensen. Dit is het bedrijf erachter.
Wij zijn een VEB-erkend beveiligingsbedrijf en werden uitgeroepen tot Bedrijf van het Jaar 2024-2025.
Twaalf 4K-camera’s: hoeveel data is dat eigenlijk per dag?
Bij een serversysteem is opslag geen bijzaak maar een ontwerpkeuze. De vraag is nooit “hoeveel terabyte”, maar “hoeveel dagen wil je kunnen terugkijken” — en daar zit ook een juridische bovengrens aan.
De som begint bij de bitrate: de hoeveelheid data die een camera per seconde produceert. Een 4K-camera met moderne H.265-compressie zit rond de 8 Mbit/s, oftewel ongeveer 1 megabyte per seconde. Dat is zo’n 3,6 GB per uur en ruim 86 GB per etmaal — per camera, bij continu opnemen. Twaalf van die camera’s samen komen dan op ongeveer 1 terabyte per dag.
Er zijn twee knoppen die daar flink aan draaien. De eerste is de compressie: H.265 halveert het verbruik ruwweg ten opzichte van het oudere H.264, en slimme varianten comprimeren stilstaande delen van het beeld nog verder weg. De tweede is de opnamewijze: alleen opnemen bij gedetecteerde beweging scheelt op een terrein dat ’s nachts en in het weekend stil ligt, al snel de helft tot driekwart.
Daarnaast is er een grens die niets met techniek te maken heeft. De Autoriteit Persoonsgegevens hanteert als richtlijn dat camerabeelden niet langer dan vier weken bewaard worden, tenzij er beelden van een concreet incident tussen zitten. Langer bewaren omdat de schijf toch ruimte over heeft, is geen argument. Wij stellen die termijn daarom bewust in in plaats van hem te laten vollopen. Uitgebreide rekenhulp: hoeveel opslag heb je nodig.
Een opnamesysteem overschrijft de oudste beelden zodra de schijven vol zijn. Te weinig opslag betekent dus niet dat er iets kapotgaat, maar dat je bewaartermijn stilletjes korter wordt dan je denkt — en dat merk je precies op het moment dat je iets van drie weken terug zoekt.
Zekerheid over wat je kunt terugkijken. Wij rekenen de opslag door op het aantal camera’s, de resolutie en het gewenste aantal dagen, en kiezen schijven die voor continu schrijven gemaakt zijn in plaats van bureau-schijven.
Bij dit project: de opnames staan op de Nx Witness-server in het pand. De exacte schijfcapaciteit en de ingestelde bewaartermijn staan niet in onze projectvastlegging, dus die noemen we hier bewust niet. Wat wij bij dit type installatie doorgaans doen, is de termijn samen met de klant vastleggen binnen de richtlijn van vier weken — zie ook wanneer een DPIA verplicht is.
Vier beslissingen die dit systeem bepalen
De keuze voor Honeywell kwam hier voort uit de herkomstvraag: het is een fabrikant die aan de NDAA-eisen voldoet, waardoor de apparatuur past binnen een inkoopbeleid dat dat voorschrijft. Daarnaast leveren deze camera’s beeld in 4K, wat op een terrein met grote vlakken het verschil maakt tussen zien dát er iemand loopt en kunnen zien wie het is. Wij werken overigens met meerdere fabrikanten die aan die eis voldoen; welke past, hangt af van de situatie — zie bijvoorbeeld ook Hanwha.
De keuze voor Nx Witness op een eigen server gaat over zeggenschap en over meegroeien. De beelden blijven in het pand, de rechten worden per gebruiker ingesteld en uitbreiden betekent een licentie erbij in plaats van een nieuwe recorder. De drie switches zijn er om de afstanden te knippen en om de camera’s via PoE te voeden. En de Dca-kabel volgens NEN 8012 is de keuze die niemand ziet, maar die bij een keuring als eerste wordt nagevraagd. Kijk voor het volledige aanbod bij camerabewaking of bekijk hoe wij te werk gaan bij onze werkwijze.
Moet je apparatuur aantoonbaar uit de juiste keten komen? Zo begint dat
Steeds meer organisaties krijgen die eis van hun opdrachtgever, moederbedrijf of verzekeraar. Wij kijken eerst mee wat er nu hangt en wat er nodig is — zonder dat je ergens aan vastzit.
Gratis & vrijblijvend · eigen vaste adviseur · reactie binnen 24 uur
Zo verliep dit project, stap voor stap
Bij een installatie waar server, netwerk en camera’s samenkomen, bepaalt de volgorde het eindresultaat. Zo pakten onze monteurs het hier aan.
Posities kiezen en de eisen ophalen
De adviseur liep het pand en het terrein af: waar moet je gezichten kunnen onderscheiden, waar volstaat overzicht, en welke eisen gelden er voor de herkomst van de apparatuur? Die laatste vraag bepaalt de merkkeuze, en daarmee de rest.
Twaalf kabels trekken en de switches plaatsen
Twaalf nieuwe netwerkkabels in brandklasse Dca, gekozen volgens de NEN 8012, elk vanaf een switch naar één camerapositie. Drie switches verdeeld over het pand houden elk traject ruim binnen de honderd meter.
Rackkast opbouwen en Nx Witness inrichten
De server is in de rackkast gehangen, aangesloten en voorzien van Nx Witness. Daarna zijn de camera’s ingelezen, kregen ze elk een eigen wachtwoord en zijn de gebruikersrechten per persoon ingesteld.
Beeld beoordelen, ook in het donker
Elke camera is afzonderlijk uitgericht en beoordeeld: bruikbaar beeld overdag, geen tegenlicht dat gezichten wegvaagt, en ’s avonds voldoende licht en PoE-vermogen voor de infraroodstand. Pas daarna leveren we op.
Waar het bij een NDAA-conforme installatie in de praktijk op vastloopt
Het lastige aan een herkomsteis is dat hij pas laat opduikt. Iemand heeft een systeem in gedachten, de offertes liggen er, en dan blijkt dat de opdrachtgever of de moederorganisatie eist dat de apparatuur buiten een bepaalde leverancierslijst valt. Op dat moment kun je niet één onderdeel omruilen: de camera bepaalt vaak het recordermerk, en die combinatie bepaalt weer wat er aan software op past.
Daarom begint het bij ons met die vraag in plaats van ermee te eindigen. Past de eis, dan volgt de rest logisch: camera’s van een fabrikant die eraan voldoet, videomanagement dat met meerdere merken overweg kan, en een netwerk dat wij zelf aanleggen zodat er geen onbekende apparatuur tussen zit. Het tweede punt waar het misgaat is banaler: de standaardwachtwoorden. Een camera met fabrieksinstellingen aan een open netwerk is een risico, ongeacht welk logo erop staat — wij zetten daarom per apparaat een eigen wachtwoord en houden de firmware bij.
En dan is er nog het stuk dat niemand ziet: de kabel, de beugel en de kabelinvoer. Een groot deel van de storingen die wij bij bestaande systemen tegenkomen, blijkt daar te zitten en niet in de camera. Dat is precies de reden dat we hier twaalf nieuwe kabels hebben getrokken in plaats van bestaande lijnen te hergebruiken.
De vaste werkwijze van de monteurs van CameraInstallatie.nl

Marc kijkt naar wat er over tien jaar nog hangt
Een systeem als dit — server in de kast, twaalf nieuwe kabels, apparatuur waarvan de herkomst vaststaat — is precies het soort installatie waar Marc zich thuis voelt. Niet omdat het indrukwekkend oogt, maar omdat elk onderdeel een reden heeft die je over jaren nog kunt navertellen.
Marc Herdes begon in 1999 met camerabeveiliging en runt CameraInstallatie.nl samen met mede-oprichter John. In al die jaren is er één ding niet veranderd: hij weigert een systeem te verkopen dat op papier goedkoper is en in de praktijk eerder stukgaat. Dat begint bij de kabel in de muur en houdt niet op bij de camera aan de gevel.
Datzelfde geldt voor te grote beloftes. Een camera die als onkraakbaar wordt aangeprezen, is volgens hem een verkoopargument en geen techniek — en daar wil hij zijn naam niet aan verbinden.
“Ik wil niet de goedkoopste zijn. Ik wil dat je over tien jaar nog steeds blij bent met wat er hangt — dat is een heel ander gesprek.”Marc Herdes, oprichter van CameraInstallatie.nl
Een 4,3 op Google en Bedrijf van het Jaar 2024-2025
Gemiddelde beoordeling van klanten van CameraInstallatie.nl, uit 163 Google-reviews

Sander zegt het als een belofte niet waargemaakt kan worden
Bij een vraag als “kunnen jullie camera’s leveren die niet te hacken zijn?” is Sander degene die even stilstaat voordat hij ja zegt. Hij legt liever uit wat er wél geregeld kan worden — herkomst, wachtwoorden, firmware, netwerkscheiding — dan dat hij meegaat in een garantie die niemand kan geven.
Sander is beveiligingsadviseur bij CameraInstallatie.nl en heeft er een handje van om het gesprek eerlijk te houden. Als iets technisch kan maar in de praktijk tegenvalt, zegt hij dat vóór de opdracht in plaats van erna. Een camera die op papier het hele terrein pakt maar in werkelijkheid tegen de laagstaande zon in kijkt, is geen goede camera — hoe mooi de specificaties ook zijn.
Die eerlijkheid werkt twee kanten op: hij vertelt net zo makkelijk dat iets eenvoudiger kan dan de klant dacht. Dat scheelt apparatuur die niemand nodig had.
“Ik vertel liever vooraf wat er niet kan, dan dat je er achteraf zelf achter komt. Daar heb je meer aan dan aan een mooi verhaal.”Sander, beveiligingsadviseur
Vragen over NDAA, Nx Witness en dit camerasysteem
Is een NDAA-conforme camera niet te hacken?
Nee, en die belofte doen wij ook niet. De NDAA is een Amerikaanse inkoopwet die bepaalt welke videobewakingsapparatuur Amerikaanse overheidsdiensten niet mogen aanschaffen. Het gaat over herkomst van hardware, niet over de sterkte van de firmware of de encryptie. Elk apparaat met een netwerkaansluiting is in theorie aanvalbaar; het verschil zit in hoe het is ingericht. Wij geven elk apparaat een eigen sterk wachtwoord, houden firmware bij, zetten geen onnodige poorten open naar internet en houden het cameraverkeer gescheiden van het kantoornetwerk.
Bestaat er zoiets als een NDAA-certificaat?
Niet in de zin van een keurmerk dat door een onafhankelijke instantie wordt afgegeven. Een fabrikant verklaart zelf dat zijn producten buiten de in de wet genoemde categorieën vallen, meestal onderbouwd met informatie over de toeleveringsketen en de gebruikte onderdelen. Wat je daaraan hebt, is duidelijkheid over herkomst — en die is bij aanbestedingen en inkoopbeleid vaak precies wat gevraagd wordt. In onze uitleg over NDAA en camerabewaking gaan we daar dieper op in.
Waarom een Nx Witness-server en niet gewoon een recorder?
Bij twaalf camera’s kan een recorder technisch prima uit. Op deze locatie is toch voor een server met videomanagementsoftware gekozen omdat je daarmee per gebruiker instelt wie welke camera mag zien en wat diegene mag doen, omdat je merken door elkaar kunt gebruiken en omdat uitbreiden neerkomt op een licentie erbij. De beelden staan wel gewoon in het pand: er is geen cloudabonnement en het systeem is eigendom van de klant.
Waarom zijn er drie switches gebruikt in plaats van één?
Vanwege de afstanden. Een netwerkkabeltraject mag samen niet langer zijn dan honderd meter: ongeveer negentig meter vaste bekabeling plus patchkabels. Daarboven zakt niet alleen de snelheid maar ook het PoE-vermogen, en dat merk je pas ’s nachts wanneer de infraroodverlichting vol aan gaat. Met drie switches, verdeeld over het pand, begint elk traject opnieuw en blijft elke camera ruim binnen die grens.
Wat betekent brandklasse Dca, en waarom die keuze?
Dca is een CPR-brandklasse voor vast aangelegde kabel en is de gebruikelijke klasse voor kantoren, bedrijfspanden en loodsen. Welke klasse waar hoort, bepaal je in Nederland met de NEN 8012, en dat is precies wat hier is gedaan voor alle twaalf camerakabels. De klassen lopen van Eca voor woningen via Dca en Cca tot B2ca voor kritische infrastructuur; hoe meer mensen en hoe belangrijker de vluchtroute, hoe strenger de eis. Meer hierover lees je bij kabelfouten, NEN 8012 en CPR.
Kan ik zo’n systeem ook krijgen als er al camera’s hangen?
Vaak wel. Een videomanagementsysteem als Nx Witness werkt met camera’s van verschillende fabrikanten, dus bestaande apparatuur hoeft niet altijd weg. Ligt de eis juist bij de herkomst van de hardware, dan is vervangen van de camera’s meestal wel nodig — de bekabeling en het netwerk kunnen dan vaak blijven liggen, mits die van de juiste kwaliteit en brandklasse zijn. Wat in jouw situatie kan, bekijken we tijdens een gratis adviesgesprek.
Meer over NDAA, videomanagement en zakelijke camerabewaking
Deze pagina laat één uitgevoerd project zien. Wil je weten wat we in het algemeen doen en adviseren, dan brengen deze pagina’s van CameraInstallatie.nl je verder.
Ander werk met servers, netwerk en herkomstvragen
Uitgevoerde installaties die qua techniek of vraagstuk bij dit project aansluiten.
Ook een camerasysteem met eigen server op jouw locatie? Kies hieronder een moment
Dit is de echte agenda van CameraInstallatie.nl. Pak een tijd die jou uitkomt; we bellen je of komen langs om het pand, het netwerk en de eisen te bekijken. Je zit nergens aan vast.
- Gratis & vrijblijvend
- Eigen vaste adviseur
- Reactie binnen 24 uur
Vragen over herkomst, netwerk of opslag bij jouw systeem?
Bel of mail het team van CameraInstallatie.nl gerust. Vaak kunnen we aan de telefoon al inschatten of jouw inkoopeis haalbaar is met wat er nu hangt, en anders komen we kijken. Al onze contactgegevens staan op de contactpagina.



